aldığım her soluk bir yüktü bana,
elde kalmış
o kısadan (ömrümden),
sanki düşen bir parça...
ve o parçaların kulluğu
O'na olmayacak kaygısı
kalbimi dağlıyordu her aklıma gelişte!
hayır!
bu büyük iddiayı
ben kazanmalıydım o saptıran değil!
çünkü sözüm vardı O sonsuz Kudrete!
kendisinden başkasına boyun eğmeyi
men etmiştim ömrümden!
O'na ortaklık kurmayı da
kaldırmalıydım ortalıktan!
çiğnemeliydim ayaklarımda koştuğum esaretleri!
söküp atmalıydım hayatımdan
O'nsuz solukları,
adımları..saatleri
o yüce benliğime varmak için..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder